Blij, verdrietig, blij, verdrietig, en nu wil ik BLIJ blijven! (9wk3dg)

Diegenen die gereageerd hebben op mijn vorige blogje, bedankt! Ik las het zelf over en besefte dat ik in een dipje zit. Nu heb ik in het verleden last gehad van depressies en bij mij ging er een alarmbelletje rinkelen, zou ik dan toch weer last krijgen van een depressie? Het gaat de laatste dagen alweer stukken beter en ik heb het gevoel dat het toch de zwangerschapshormonen zijn waar ik last van heb. Toch moet ik het van de gynaecoloog het in de gaten houden en melden bij de verloskundige, ze maken zich wat zorgen om een eventuele postnatale depressie. Het schijnt dat als je in het verleden een depressie hebt gehad, dat je hier dan ook gevoelig voor bent. Laten we hopen dat een nieuwe depressie uitblijft!

Gisteren werd alles goedgemaakt met een nieuwe echo. Ik moest voor het eerst tranen laten.... van schrik, want de baby was druk aan het bewegen! Wow, zoiets moois hadden we nog nooit gezien! Zo konden we dus duidelijk 2 handjes en 2 voetjes zien bewegen en trappelen.

Hij/ zij ligt met z'n hoofdje aan de rechtkant. "Een zeer vitale baby", zei de gyn.  Ik was op slag een zeer trotse moeder, nu al! Voor het eerst ook een echo via de buik gehad, een heel bijzondere ervaring. Het hartje hebben we ook gehoord. Overal las ik dat dat nog niet kon, maar het kan dus wel, met zo'n apparaatje op je buik, ik heb geen idee hoe dat heet.  Het was een hele goede hartslag, zo rond de 165 slagen per minuut.

We zijn nu officieel ontslagen van fertiliteit & gynaecologie en we zijn doorgestuurd naar de verloskundige! Vandaag heb ik daar een afspraak gemaakt, en we krijgen over 3 weken een intake en weer een echo! (gelukkig, ik was al bang dat ik ons kindje voor de 20- weken echo niet meer zou kunnen zien!) Ook hebben we besloten dat we geen combinatietest laten doen, maar we komen wel  in aanmerking voor een uitgebreidere 20- weken echo ivm de ICSI. Deze zal weer in het ziekenhuis zijn.

Helaas had ik toch vandaag al de verloskundige nodig. Ik ben namelijk keihard gevallen. Gelukkig op mn bips en niet op mn buik, maar het was goed schrikken! Ik was uitgerekend de Moeders voor Moeders flessen naar binnen aan het halen, toen ik uitgleed in de deuropening. Alle flessen vlogen door de woonkamer.... Ik hoefde me echt geen zorgen te maken van de verloskundige. Gelukkig, want ik was er helemaal overstuur van.  Ik ben nu wat gekalmeerd, want stress is ook niet goed voor de baby.

Verder hebben we onze nieuwe slaapkamer geschilderd, deze ging van groen naar lila (hoe verzin je het, zou je zeggen) maar de lila vind ik echt mooier dan de groene kleur. Zondag gaan we het bed oververhuizen en dan slapen we in de lila kamer, zodat we dan bezig kunnen gaan met de babykamer! Van onze oude kamer word dan de babykamer, want het derde kamertje wat we hebben is echt veel te klein. Die hebben we gebombardeerd tot inloopkast!  Hieronder een foto van onze toekomstige slaapkamer.

Op de foto kun je ook de schommelstoel zien die wat opgepimpt is. Van een lichtbruine kleur, hebben we hem geschuurd en mooi roomwit geschilderd! Ik ben blij met het resultaat en kan niet wachten om te gaan schommelen midden in de nacht met de baby op mn arm!






Ik hoop dat mijn stemmingswisselingen nu ook wat minder worden, nu het hoogtepunt van het HCG hormoon  in aantocht is. Daarna neemt het hormoon af en hoop ik dat de huilbuien dan minder worden en dat het dus echt aan de hormonen ligt! Ik hoop dat het jullie ook goed vergaat, ik hou de blogs allemaal in de gaten!

Tot gauw, tot schrijfs,

Liefs, Kees- Jan en Kim